Mostrando entradas con la etiqueta Fractais. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Fractais. Mostrar todas las entradas

27 feb 2013

Gaston Julia

Gaston Julia (1893 - 1978), matemático francés. Con vinte anos foi á primeira guerra mundial e perdeu o nariz, operárono pero nunca puideron reconstruírlla polo que usou unha máscara.
Gaston Julia foi o precursor dos fractais, os fractais son conxuntos con forma irregular e/ou fragmentada e que reiteran a mesma estructura en diferentes escalas. Na natureza hai elementos que sen ser fractais exactamente poden ser descritos por eles, por exemplo un fento.
Creou o conxunto de Julia, obtido por iteracións no plano complexo, aplicando iterativamente á un número complexo z a función f(z)=z^2+c, onde c é un número complexo.
A pesar do novedoso dos seus estudios, Julia non alcanzou fama en vida, foi nos anos 80, coa aparición dos ordenadores, cando puidemos visualizar a beleza e a importancia de ditos conxuntos, a través dos estudios de Benoit Mandelbrot.
O conxunto de Mandelbrot, é considerado unha extensión do Conxunto de Julia. A variedade de conxuntos de Julia é enorme. Aquí podes ver algúns.

31 dic 2010

Feliz 2011



Que este fermoso número primo nos traía un ano cheo de alegrías.

No blog doutra profe de Mate (Maribel) atopei estas curiosas propiedades do número 2011:

2011 é un nº primo, que acaba en 11 que tamén é un nº primo e que ademáis pódese escribir como suma de 11 números primos consecutivos da seguinte forma:

157+163+167+173+179+181+191+193+197+199+211= 2011

20 oct 2010

Fractais

A semana pasada morreu en Massachusetts aos 85 anos Benoit Mandelbrot, pai da xeometría fractal. No 2005 a BBC fíxolle esta interesante entrevista.
Tamén o entrevistou, para o programa redes, Eduard Punset, nesta conta Mandelbrot como empezou as súas investigacións, copio do Blog de Punset:

Tardé mucho tiempo en darme cuenta de lo que estaba haciendo. .....Yo empecé combinando dos ideas muy peligrosas: en primer lugar, de joven, me fascinaba totalmente la geometría, la forma de las cosas, en una época en la que las matemáticas se estaban volviendo muy abstractas y algebraicas. En segundo lugar, yo tenía una pasión, una obsesión con Kepler. ¿Y por qué Kepler? Kepler no fue un científico tan capital como Newton, pero Kepler fue el primero que logró algo extraordinario: partir de un juguete y obtener una herramienta. El juguete era la elipse, ....... Pero ese juguete se convirtió en una herramienta para crear la ciencia de la astronomía, para explicar el movimiento de los planetas, y describirlo todo en términos matemáticos. Eso me fascinó desde el principio. Y fui ciertamente temerario, empecé sin una idea clara de hasta dónde quería llegar. En un primer momento, no hice nada sensacional sino que empecé con pequeñas cosas que me interesaban y, casi por arrastre, me vi abocado al estudio de la rugosidad. En realidad, la descripción completa de este objetivo no llegó hasta más tarde, cuando era bastante mayor. ¡Tenía más de setenta años!